[SF] Touch&Night #BOBJUN

posted on 25 Mar 2016 19:51 by myyeenka

Title: Touch&Night
Pairing: BOBBY x JU-NE
Rating: 18+
Author: @yeast_13409
Word: 1,049
Tag: #สั้นๆจากยย

---------------------------------------------

NOTE: Rated R - Jeremih 

 

 

 

 

 

แสงไฟสลัวจากโคมไฟสีนวลตรงหัวเตียงกระทบกับแหวนสีเงินบนมือหยาบที่เสียดสีกับแหวนทองคำขาวของมือนุ่ม

 

“บ บ๊อบ อ้ะ.. ร เร็วไป ฮ่าห์..”

 

ใบหน้าเย้ายวนบิดเร้าด้วยแรงอารมณ์ ซบลงกับหมอน ร่างกายสั่นไหวตามแรงขยับของคนเบื้องหลัง หอบหายใจ และครวญคราง

 

“จุนฮเวอืม...โคตรแน่น ซี๊ด..”

 

เนื้อนุ่มคับแน่นห่อหุ้มความลุ่มร้อน

 

ยิ่งดุดันยิ่งตอดรัด

ยิ่งกดย้ำ ยิ่งสั่นไหวและกระตุกเกร็ง

 

หยาดใสจากปลายลิ้น ที่กระทบแสงไฟ

แผ่ขยายเป็นไอและหลอมละลาย

 

เสียงเฉอะแฉะ และหยาบโลน

บรรเลงบทเพลงแห่งราคะ

 

แหวนสองวงบนข้อนิ้วซ้าย

เสียดสีกันด้วยความผิดบาปที่หอมหวาน

 

กดฝ่ามือหยาบไร้แหวนกันลำคอขาว ริมฝีปากไล่ไปตามแนวสันหลัง ระบายสีกุหลาบบนก้นกก

กัดลงบนแผ่นหลังเนียนจนเกิดรอย ส่งลิ้นร้อนออกไปเลียตามรอยที่เจ้าตัวสร้างขึ้น

 

เสียงครางทุ้มนุ่มประสานกับเสียงครางแหบทุ้ม

 

แรงขยับไม่ได้ลดน้อยลง ใบหน้าที่แนบไปกับหมอนและกัดลงเพื่อกั้นเสียงในที่สุด ใบหน้าของคนเบื้องหลังเลื่อนมาขบที่ใบหู เสียงหอบหายใจยิ่งทำให้คนที่อยู่เบื้องล่างตอบรับสัมผัสได้ดี หันใบหน้าไปประกบจูบกับอีกคน

 

กิจกรรมที่ดำเนินมานานถึงจุดสูงสุด

แตกกระจายและจมดิ่ง

 

เสียงหอบหายใจ เพื่อกอบโกยอากาศเข้าปอด

ถอดส่วนที่ประสานกันออกและล้มตัวนอนลงข้างอีกคน

.

.

.

.

.

กลิ่นของกาแฟที่ถูกชงขึ้น ทำให้คนที่นอนอยู่บนเตียงรู้สึกตัว ขยับเพื่อลุกขึ้นนั่ง

 

“เมื่อวานทะเลาะอะไรกัน”

 

คนที่อยู่บนเตียงเอ่ยถามคนที่ถือแก้วกาแฟเข้ามา ดวงตาเรียวรีจ้องเข้าไปในดวงตาใสของอีกคน

จิบกาแฟแล้วส่ายหน้า คนที่ได้รับคำตอบก็พยักหน้ารับ ลุกออกจากเตียงเดินเข้าห้องน้ำไป

 

อาหารเช้าของวันนั้นสำคัญ คนที่กลั่นแกล้งกันเมื่อคืนเคยบอกไว้เมื่อนานมาแล้ว

กูจุนฮเวและคิมจีวอนกำลังนั่งทานอาหารเช้าอันแสนสำคัญด้วยกัน ไร้ซึ่งเสียงบทสนทนาความเงียบที่คืบคลานอยู่ในชั้นบรรยากาศ ค่อยๆปล่อยให้มันล่องลอยไปช้าๆ แล้วเรื่องราวระหว่างกันก็จบลงเพียงเท่านั้น

.

.

.

.

.

[คืนนี้ ออกมาเจอกันหน่อยได้ไหม]

น้ำเสียงที่บอกถึงความเหนื่อยอ่อนของอีกคนทำให้คนที่รับฟังไม่สามารถปฏิเสธคำขอเหล่านั้นได้

 

“พี่จินฮวานครับ คืนนี้ผมค้างที่ห้องเพื่อนนะ”

 

บอกคนที่นั่งอยู่บนโซฟา พร้อมกับประทับริมฝีปากลงบนแก้มนุ่ม ก่อนเดินออกมาพร้อมเสื้อแจ็คเก็ตตัวโปรด

.

.

กลุ่มควันสีขุ่นที่ลอยอ้อยอิ่งอยู่ในอากาศ เสียงถอนหายใจ ดวงตาเรียวรีที่มักเป็นดั่งกับดักตอนนี้เหนื่อยอ่อน

จุนฮเวได้แต่จ้องคนตรงหน้าอยู่นิ่งๆ

 

“เสาร์นี้จะมางานไหม?”

 

คนที่เหนื่อยอ่อนถามขึ้น

 

“ต้องไปอยู่แล้ว ก็เพื่อนเจ้าบ่าว”

“หึ เพื่อนเจ้าบ่าวสินะ”

 

รอยยิ้มที่เหมือนกับประชดกัน พร้อมกับสายตาแทะโลมที่มองมา

 

“เรียกมานั่งมอง?”

“บางทีก็อยากนั่งมองเฉยๆบ้าง”

“ก็ดี เหนื่อยจะแก้ตัวแล้วเหมือนกัน”

 

ควันสีขุ่นจางหายไป พร้อมกับรสขมที่สัมผัสได้จากปลายลิ้น ทำให้มัวเมาและลุ่มหลง

เกี่ยวพัน ดูดเม้น ลิ้มรส และผละออก

 

“เราหยุดกันเท่านี้ดีไหม?”

“ถูกจับได้หรือไง”

“เปล่า ก็แค่...”

 

บทสนทนาและความรู้สึกผิดต่างๆถูกหลอมละลายด้วยไอร้อนที่ถูกจุดขึ้นท่ามกลางกลิ่นนิโคตินลอยอ้อยอิ่งในอากาศ

 

บางทีเราก็กอดคนที่เราไม่ได้รัก

บางทีเราก็ลุ่มหลงไปกับสัมผัสและกลิ่นที่คุ้นเคย

บางทีเราก็ไม่จำเป็นต้องทะนุถนอมอะไรแค่ปล่อยไปตามอารมณ์

.

.

.

.

.

โบสถ์ คือสถานที่อันบริสุทธิ์

โบสถ์ คือสถานที่ประกอบพิธีกรรมสีขาวที่อบอวลไปด้วยกลิ่นอายหอมหวานสีชมพู

 

“จะซื่อสัตย์ต่อคุณทั้งในยามสุขและยามทุกข์ ทั้งในเวลาป่วยและเวลาสบาย เพื่อรักและยกย่องให้เกียรติคุณจนกว่าชีวิตจะหาไม่”

“อาเมน”

 

รอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นไม่จางหาย เสียงโห่ร้องแสดงความยินดีแก่ทั้งคู่ พิธีกรรมที่หล่อหลอมความรักของคนสองคนให้แนบชิดยิ่งขึ้น

ประทับจุมพิตจากรักเพื่อยืนยันคำสาบาน

 

คิมจีวอนทะนุถนอมคิมฮันบิน

คิมจีวอนกอดคิมฮันบิน

คิมจีวอนจูบคิมฮันบิน

คิมจีวอนรักคิมฮันบิน

 

ถ้าภาพตรงหน้าไม่ได้มีผลต่อจิตใจ รอยยิ้มที่มีให้เป็นรอยยิ้มที่ให้ด้วยความยินดีจากใจจริง

มือที่กระชับจับคนตัวเล็กที่อยู่ข้างกายยิ่งทำให้รู้ว่าเราก็มีคนของเราต้องดูแล

เริ่มเข้าใจความรู้สึกของจีวอนเมื่อปีก่อนที่มางานของตัวเอง

‘อ่า...ปวดใจชะมัด’

.

.

“จุนเน่ งานวันนี้ไม่สนุกเหรอ”

 

จินฮวานลูบหัวเด็กตัวโตบนตักที่วันนี้ดูหงอยๆเป็นพิเศษ

พลิกตัวนอนหงายสบกับดวงตาเล็กใต้ตาแต้มด้วยหัวใจดวงน้อย

 

“สงสัยวันนี้เดินเยอะไปหน่อยเลยเหนื่อย”

“กินเยอะล่ะสิไม่ว่า”

“อ่า..ถึงกินเยอะยังไงก็ไม่รู้สึกอิ่มแฮะ”

 

ไม่ว่าเปล่า เริ่มหันใบหน้าไปซุกไซ้กับหน้าท้องเนียน

 

“ห อย่า ซนสิ”

“หื้ม? ไม่ซนที่หิวจริง”

 

กัดลงบนหน้าท้องจนเกิดรอย

.

.

.

.

.

‘อ่า..กินเท่าไหร่ก็ไม่อิ่มจริงๆนั่นแหละ’

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

‘บ๊อบ’

‘หื้ม?’

‘หยุดได้จริงๆเหรอ’

‘แล้วคิดว่าได้ไหม?’

‘มันไม่เหมือนกัน’

‘ไม่เหมือนกันยังไง ไม่มีความสุข?’

‘เปล่า...มันก็มีความสุข’

‘แล้ว?’

‘….’

‘หึ มันไม่อิ่มใช่ไหมละ’

‘....’

‘อื้ม..เหมือนกัน’

‘ห อย่ากระซิบ อื้มม พ พอก่อน’

‘ก็..กำลังทำให้อิ่มอยู่นี่ไง’

 

Fin.

-------------------------------

Talk.

หนูเมาค่ะ ไปด่าหนูได้ที่ #สั้นๆจากยย

ฝากดูคำผิดด้วยนะ (ปิดหน้าปิดตา)

 

edit @ 25 Mar 2016 19:53:30 by yeast.

edit @ 26 Mar 2016 13:36:46 by yeast.

edit @ 26 Mar 2016 15:44:55 by yeast.

edit @ 26 Mar 2016 15:47:48 by yeast.

edit @ 26 Mar 2016 17:22:58 by yeast.

edit @ 26 Mar 2016 17:45:03 by yeast.

edit @ 29 Mar 2016 18:18:43 by yeast.

Comment

Comment:

Tweet